Η αρχιτεκτονική ακολουθεί πάντοτε τη ζωή και την εκφράζει στον χώρο και στον χρόνο. Από την αρχέγονη καλύβα μέχρι τις σημερινές εξελιγμένες τεχνολογικά κατασκευές, ο ρόλος της ήταν πάντα ο ίδιος: να στεγάσει την ανθρώπινη ανάγκη. Τα σκονισμένα αρχαία ερείπια σε όποια μεριά της γης κι αν γυρίσεις, ανεξάρτητα από τον τόπο ή την εποχή που κατασκευάστηκαν, αυτό πιστοποιούν. Τις ανθρώπινες δραστηριότητες εξιστορούν -σαν ανεξίτηλα ίχνη μιας πανάρχαιας κατοίκησης- σημάδια ανθρώπων που τα άφησαν πάνω στο έδαφος, δηλώνοντας ότι πέρασαν και έζησαν σε τούτη τη γωνιά στο παρελθόν. Ο Τάσης Παπαϊωάννου γράφει για τις "Ναρκισσιστικές «δημιουργίες» της σύγχρονης αρχιτεκτονικής”.  

Με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους λειτουργίας του Archetype, τρία μέλη της συντακτικής επιτροπής τού περιοδικού γράφουν για τα media και την αρχιτεκτονική σήμερα στην Ελλάδα. Διαβάστε το κείμενο του Πάνου Δραγώνα “Πέρα από τα 1080px”, το κείμενο του Αναστάσιου Κωτσιόπουλου "Αλλαγές στο τοπίο της αρχιτεκτονικής”, και του Ανδρέα Γιακουμακάτου "Υποθέσεις για το ψηφιακό μέλλον”.

Ο Γιάννης Γιαννούτσος προτείνει στη διπλωματική του εργασία, μια "Πολιτιστική παρέμβαση στα Πλακάκια της Αίγινας. Τα μουσεία Καπράλου, Μόραλη, Νικολάου”.

Τέλος, δείτε τη μελέτη που κέρδισε το Α’ βραβείο στον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό ιδεών "Τοπιακός Επαναπροσδιορισμός και Παραγωγική Επανένταξη της εξωτερικής απόθεσης του Ορυχείου Αμυνταίου”, καθώς και τη νέα διαμόρφωση σε διατηρητέο κτήριο στα Πετράλωνα.